De meeste mensen - met name zij die zelf niet aan ageplay doen - hebben nogal vreemde ideeën over deze liefhebberij. Er bestaan behoorlijk wat vooroordelen over, zelfs onder veel leden van de BDSM-community. Juist van hen zou je dat niet verwachten, omdat ze zelf ook regelmatig tegen de nodige vooroordelen aanlopen, maar het gebeurt toch. Enfin, je zult er zelf ook wel eens tegenaan gelopen zijn of, ook heel goed mogelijk, ze sluimeren bij jou ook wel en is dat de reden waarom je hier ineens op een site vol met teddybeertjes en rammelaars zit. Ageplay is, kort door de bocht, 'n spel waarbij iemand de rol aanneemt van een persoon die (veel) jonger is dan hij of zij in werkelijkheid is. That’s it. I know, nu vallen al jouw gedachten over meisjes in luiers en heren die in kinderboxen vastgesnoerd zitten en luidkeels "tata!" roepen wel 'n beetje in het water, maar dat is wel de basis. Geen pak op de blote billetjes, geen fopspeen om mee in slaap te vallen op mama's schoot. Dat kom allemaal wel voor, maar we zijn nog maar aan het begin van onze voorlichtingsronde. Eén ding tegelijk dus. Er zijn twee groepen ageplayers: zij die het voor de kick doen en degenen die het doen om een stuk verloren jeugd in te halen (ik hak hier even met de botte bijl om een en ander snel duidelijk te maken - de grens tussen beide groepen is ook niet altijd even duidelijk). Even een korte uitleg over die laatste groep. Deze ageplayers zijn vaak mensen die ergens in hun jeugd een psychische opdonder hebben gehad: 'n moeder of vader die overleed, echtscheiding van de ouders, in elk geval iets wat hun kind-zijn destijds behoorlijk aantastte. Zij gebruiken ageplay om een deel van die verloren jeugd in te halen, of er even naar terug te keren. In de States zijn veel communities waar in ontelbare virtuele kinderkamers volwassenen bij elkaar komen om daar een paar uur de rol van een kind te spelen, inclusief het kinderlijke gebrabbel dat daarbij hoort. Het spelen wordt dan in zo'n geval ook als 'Healing' aangeduid. Een site zoals Guardian Island is dan ook opgedeeld in 'n seksuele en een niet-seksuele afdeling. Deze site is trouwens niet op die laatste vorm van ageplay gericht. De andere groep doet aan ageplay voor de kick. Alleen, of met 'n partner die zélf ook een rol aanneemt: die van verzorger, begeleider of opvoeder, maar in elk geval van iemand die *ouder* is dan degene die in de huid van het kind gekropen is. Ook deze relatie hoeft trouwens niet specifiek seksueel gericht te zijn. Veel stellen doen helemaal niet aan seks of seksueel gerichte handelingen tijdens het spel. Maar dat is ageplay wel: een spel. Het is beslist niet zo dat de 'jongere' ook echt weer kind wil zijn, of dat de 'oudere' het spel speelt omdat hij of zij het als een goede vervanging ziet voor zijn pedofiele gevoelens. Dat laatste is een misvatting die al voor heel veel vooroordelen heeft gezorgd. Evenmin lopen ageplayers de godganse dag in luiers rond. Dan verwar je hen weer met DL's oftewel Diaper Lovers. DL's zijn mensen die het een kick vinden om luiers te dragen en (soms) ook om daar hun behoefte in te doen. Voor hen is de luier 'n fetish en is dat rollenspel helemaal niet zo belangrijk. Nogmaals: ik probeer je hier allemaal heel kort uit te leggen wat zo ongeveer de verschillen zijn. Er zijn ook meer dan genoeg overeenkomsten en al deze gebieden overlappen elkaar maar al te vaak. Verwarrend? Ja, natuurlijk, maar je bent ook nog maar net binnen. Er is nog veel meer te ontdekken!
Opsluiting of eenzame opsluiting is een veel gebruikte spelvorm binnen de SM. De Dominant kan het op verschillende manieren gebruiken, b.v. als straf, als vernedering of omdat hij/zij de onderdanige gewoon even weg wil hebben.
Door die opsluiting krijgt de sub vaak het gevoel overgeleverd te zijn aan de grillen van de Dominant. De opsluiting kan bedoeld zijn als vernedering b.v. als je de sub behandeld als een puppy maar je kan de sub er ook gewoon in opsluiten als deze je even in de weg loopt.
De reden waarom de sub opsluiting wel aangenaam vind kan zijn dat er gevoeld word dat er niet weggegaan kan worden, dat het vernederend voelt of b.v. het niet weten wanneer je weer bevrijd wordt.