Dit is mijn visie…er is geen goed of fout binnen de BDSM als alletwee de partners het er mee eens zijn en alles met goedkeuring en vrijwillig gebeurt.

Dubbelleven of gewoon en gelukkig BDSMleven met aanpassingen?

Heb ik een dubbelleven of gewoon een gelukkig leven wat ik wens te leven met aanpassingen naar mensen toe die niets hebben met BDSM hebben?

Persoonlijk zie ik het als een jaren 50 huwelijk S/samen met Echtgenoot die in eerste instantie Eigenaar en Master is. Heb Hem mijn ziel en zaligheid gegeven…. Oeh, hoor ik nu mensen denken.. ja klopt het is heftig en vergt veel inspanning van A/allebei om dit te laten werken in deze maatschappij.

In O/onze relatie zijn de basis regels: Eerlijkheid, Openheid en Communicatie, als je die 3 hebt en naleeft is er vanzelfsprekend respect wat ook onmisbaar is, mis je een van de 3 ingrediënten vervalt het respect en er is geen basis voor een relatie en zeer zeker niet voor een intense TPE-richting Gorean relatie die W/wij hebben en wensen na te leven.

Ik ben denk ik en hoor ik ook van andere die met BDSM bekend zijn dat ik een geboren slavin ben…alles gaat eigenlijk vanzelf… mijn wens is Master gelukkig te maken zelfs als ik mezelf daarvoor moet wegcijferen  en ben me wel degelijk van bewust dat deze relatie- vorm zeker niet voor iedereen is weggelegd en als je het zo plat leest het je zeer zeker niet aanspreekt…maar toch… ik ben er gelukkig in en ik haal mijn bevrediging zeer zeker uit het dienen van Master en  ben er trots op Zijn eigendom te zijn en Hem in alle opzichten te dienen.